Zondagavond zouden we naar Diana Ross gaan in het Gelredome. Maar u heeft het vast via de media vernomen: Het was nog maar de vraag of Symphonica in Rosso überhaupt wel door zou gaan na alle problemen rondom de Entertainment Group van Marco Borsato.
Uiteindelijk moest het concert van de zondagavond op de schop. Gelukkig werden onze kaartjes keurig omgezet in kaartjes voor de vrijdagavond. En zo togen we vrijdagavond om half zes naar het Gelredome in Arnhem. We konden de files net omzeilen en konden na (ruim) een half uur de auto parkeren in de buurt van het stadion. Even later zaten we bij de MacDonalds aan ons avondeten.
Het was de eerste keer, dat we Golden Cirkelkaarten hadden. En dat beviel goed! Je kon lekker vooraan staan, maar toch af en toe drinken (of vers fruit) halen of even naar de WC. Bij het heen en weer lopen, kwamen we nog een aantal bekenden tegen: enkele Madonnafans, een Mariahfan en een ex-collega van CenterParcs.
Het veld en de Golden Cirkel werden uiteindelijk wel erg vol. Waarschijnlijk hebben ze de kaarten van zondag gewoon over die van vrijdag en zaterdag verdeeld of het paste of niet... Een geluk in dit geval, dat er dit jaar (uit bezuiniging?) geen catwalk door het veld liep. Het podium was wel weer prachtig.
Miss Ross zag er prachtig uit. Met haar 65 jaar mag ze er absoluut nog wezen. Ook qua stem liet ze horen nog altijd prachtig te kunnen zingen. Om de paar nummers verscheen ze in een andere jurk. De één nog extravaganter, dan de andere. Geweldig! Een enkele keer was het verkleden overbodig. Zoals bij het slotnummer.
Voor de trouwe fans leek de setlist wel erg veel op die van twee jaar geleden in Ahoy. Slecht een paar andere nummers. Voor de minder grote fans was het een feest van herkenning, want de ene na de andere hit kwam voorbij. De precieze volgorde weet ik niet meer, maar de volgende liedjes kwamen voorbij:
I'm coming out, Chain reaction, My world is empty without you, Upside down, Where did our love go, Baby love, Stop! In the name of love, Touch me in the morning, You can't hurry love, Love child, More today than yesterday, What about love, Love hangover, I'm still waiting, Endless love, Why do fools fall in love, Do you know where you're going to, Ain't no moutain high enough, Ease on down the road, The Boss, It's my house, I will survive, Reach out and touch (somebody's hand) (als duet met Alain Clark), Brandnew day
De afsluiter was het enige wat minder was. Visueel was Brandnew Day geweldig met veel dansers, maar Miss Ross zong maar drie woorden tijdens het nummer en ging onnodig omkleden. Haar laatste outfit hebben we slechts tien seconden kunnen bewonderen, dus wat dat voor nut had? Ik verwachtte daarom (net als de meesten) nog een toegift, maar die kwam niet. Jammer.
De muziek was qua geluid goed (ik stond in de Golden Cirkel). Ik kon haar goed horen in ieder geval. Enkele puntjes die zaterdagavond hopelijk beter gingen: Het orkest speelde te snel bij Do you know where you're going to, waardoor stem en muziek niet gelijk opgingen en het wat vreemd klonk. De dirigent probeerde de orkestleden wel wat af te remmen. Diana ging even de mist in op het eind van Endless Love, waar ze even de tekst kwijt was. Als een ware professional zong ze wat adlibs, waardoor de meeste mensen waarschijnlijk niets gemerkt hebben.
Al met al heb ik ontzettend genoten:
Leuk voorprogramma (Alain Clark). En dan Diana Ross: Mooie show, goede stem, prachtige kleding, geweldige liedjes, lange show. Tegen 23:00 uur was het afgelopen. Kortom een show van bijna twee uur. Petje af! Gelukkig niet bij het Gelredome zelf geparkeerd, waardoor we niet vast zaten op de parkeerplaats, maar in een half uur weer thuis waren.
Nu maar hopen, dat dit niet het einde van Symphonica in Rosso is.
Laatste reacties