Ray's Place

Even voorstellen: mijn naam is Raymond Hendriks - Peirce. Als kind ben ik vaak verhuisd en heb zo veel van Nederland, maar ook van de rest van de wereld gezien en ervaren. Mijn grootste hobby's zijn dieren (met name katten en kippen) en muziek (van diva's als Madonna en Mariah Carey kan ik eindeloos genieten!) Ik geef les op een basisschool. Naast een eigen groep ben ik ook vakdocent dans en drama. Verder heb ik drieënhalf jaar op CenterParcs gewerkt bij het Entertainmentteam, drie jaar jazz-dance gegeven bij Druturnia, ruim twee jaar een column geschreven voor De Zondagkrant, bijna een jaar lang een radioprogramma gepresenteerd bij RTV6 en tegenwoordig ben ik secretaris bij de Drutense Kleindier Sportvereniging.

Genoeg dus om over te schrijven! Ik schrijf wekelijks over dingen die mij bezig houden: onze dieren, muziek, school en verder van alles en nog wat.

Maar ik vind het ook leuk om wat van JOU te weten. Daarom zou het leuk zijn, als je af en toe een reactie achterlaat en de poll invult. Veel leesplezier!

Cito

Afgelopen week bogen de kinderen van groep 8 zich weer over de vragen van de Citotoets. Hoewel veel mensen denken dat de kinderen puur op deze toets worden beoordeeld, is dat niet waar. Toch krijgt de toets elk jaar weer veel aandacht in de media, waardoor er toch met spanning naar uitgekeken wordt.

Ook enkele kamerleden werd gevraagd om twee onderdelen van de toets te maken. De vier uitverkoren kamerleden kregen enkel een taal- en rekenonderdeel voor hun kiezen. De totale toets beslaat twaalf onderdelen. Toch wist geen van de kamerleden de twee onderdelen foutloos te maken.

Zelf geef ik sinds vorig jaar les aan groep 8. Vorig jaar dus voor het eerst sinds mijn eigen lagere schooltijd de Citotoets weer gemaakt. In de gehele toets had ik één fout. Het was een fout in het onderdeel geschiedenis, die uit dertig vragen bestaat. Mijn collega in de andere groep 8 had precies dezelfde fout als ik! Toch baalde ik een beetje, dat ik als leerkracht een fout had. Toen ik dit echter in de teamkamer meldde, kreeg ik juist te horen, dat foutloos er waarschijnlijk ook voor leerkrachten niet inzit.

Ook nu heb ik met mijn groep 8 collega's de vragen gemaakt en daarna overlegd. Er is minstens één vraag die we niet hetzelfde hebben beantwoord. Stiekem hoop ik natuurlijk toch, dat ik degene ben die het goed heeft!

Popstars Finale

Afgelopen vrijdagavond heb ik helaas de finale van Popstars moeten missen. Was het een voetbalfinale geweest, dan werd alles afgelast, maar helaas wordt muziek door sommige mensen als minder belangrijk gezien dan muziek. (Onbegrijpelijk!) Gelukkig had Dean het wel opgenomen, dus heb het vandaag alsnog kunnen zien.

Hoewel Dewi mijn favoriet was (eigenlijk jaren geleden al bij Idols) was ik toch benieuwd wie de eindzege in de wacht zou slepen. Van de laatste vier kandidaten vond ik Wesley heel terecht de winnaar. Hij heeft podiumuitstraling, komt sympathiek over en het belangrijkste: zingt met gemak elke noot.

"You Raise Me Up" vind ik vooral van Westlife erg mooi, maar hopelijk wordt het nummer door Wesley nu eindelijk ook een hit in Nederland. En daarna is het natuurlijk afwachten. Gaat Wesley voor het Nederlandstalige repertoire of blijft hij dan toch in het Engels zingen?

Hij wordt al de nieuwe Jan Smit genoemd. Hoewel dat natuurlijk een hele eer is, hoop ik dat Wesley eerder een nieuwe/jonge Marco Borsato wordt. Wesley heeft qua stem meer in huis dan Jan Smit en het zou zonde zijn, als daar geen gebruik van zal worden gemaakt. Van mij mag Wesley een album maken met prachtige powerballads à la "Hoe Lang" dat hij met Kim zong. Of een prachtig nummer als "Rood" dat hij in de finale schitterend wist te brengen.

Winter Wonderland

Van de week vroeg een trouwe lezeres, wanneer er weer een nieuw stukje op mijn site kwam. Nee, ik was niet ingesneeuwd, maar even "geen zin" gehad om hier tijd voor vrij te maken.

Ook geen winterdepressie, maar nu de sneeuw na zo'n vier weken eindelijk is verdwenen, ben ik ook weer terug!

De week voor kerst vroegen we ons nog bezorgd af of de sneeuw wel tot kerst zou blijven liggen. Want een witte kerst is altijd leuk. Nou, we hebben geweten waar we om vroegen! En elke keer als we dachten, dat de sneeuw eindelijk zou verdwijnen, kwam er weer een nieuwe lading. Een prachtig gezicht, maar bijna konden we Kerstmis niet samen vieren, omdat het zo gevaarlijk was op de weg. Gelukkig kwam het niet zover en hebben we Kerstavond gezellig bij ons thuis gevierd. Eerste Kerstdag gingen we naar mijn zus.

Maar goed, dat ligt alweer weken achter ons. Het zag er wel weer prachtig uit met al die sneeuw. De dieren vonden het minder. De kippen wilden hun hok niet uit, de vijver van de vissen was (en is) dichtgevroren (tot vreugde van ons hondje Zazu, die een heel stuk tuin erbij kreeg, nu ze op de vijver kon lopen) en de drinkbakken van de kippen kon ik blijven ontdooien.

Laat de lente nu maar gauw komen!

Jaaroverzicht 2009

En weer is een jaar voorbij gevlogen, waarin veel is gebeurd! Er valt weer een hoop om op terug te kijken.

Zo wonnen in de eerste helft van dit jaar "mijn" kinderen van groep 8 twee grote wisselbekers. Zo sleepten ze de wisselbeker in de wacht voor het winnen van de Triviant finale. Daarna werden de jongens ook nog eens schoolvoetbalkampioen van Maas & Waal. En dat met mij als coach… Nooit gedacht dat ik ooit zou genieten van een voetbalwedstrijd!

Samen gingen Dean en ik mee op schoolkamp met groep 8. Daarnaast werkt Dean nu voor het tweede schooljaar op het Pax Christi College. Vorig jaar als docent Engels. Dit schooljaar kon hij helaas niet blijven, omdat er niet genoeg uren waren, maar... toen werd hij benoemd tot onderwijsassistent, zodat ze hem toch konden behouden. Erg leuk, dat Dean de kinderen die bij ons zijn weggegaan, nu blijft lesgeven op het Pax Christi College.

Met de katten waren er de nodige ups en downs. In januari hebben we onze siamees, Sapphie, moeten laten inslapen. En in juni verongelukte mijn lievelingskat Spooky. Met Olly en Coco gaat het gelukkig goed en er zijn drie nieuwe katten bijgekomen. Drie lapjes: Rags, Dolly en Baby.

Twee maanden werd de dierenfamilie uitgebreid met cavia’s. Dit bleek echter niet samen te gaan met de (nieuwe) katten, waardoor we ze helaas niet konden houden. Met de papegaai, Bassey, en de hond, Zazu is alles prima. Ook met de duiven, de vissen en de kippen gaat het goed. De Sabelpootkrielen hebben we verkocht, maar de Brahma’s en de Zijdehoentjes scharrelen hier nog tevreden rond. Hoewel, tevreden? De sneeuw vinden ze maar niets. En dat de drinkbakken steeds bevriezen, daar zijn ze ook niet blij mee.

Raymond is nog steeds secretaris van de Kleindier Vereniging en Dean is nu ook toegetreden tot het bestuur. Hij is de voorzitter geworden. Er was dit jaar weer een tentoonstelling, waar we onze kippen hebben geshowd, maar ook hadden we dit jaar een primeur. Met de Tuinen van Appeltern hadden we een mooie deal gemaakt. Bij hen mochten we onze Jongdierendag houden. Zo konden we op deze prachtige locatie onze dieren aan een nieuw publiek showen.

Natuurlijk hebben we ook weer genoten van onze grote hobby muziek. Zo gingen we naar de musicals Joseph en Sunset Boulevard. Ook deden we samen een musical cursus, omdat we elk jaar de eindmusical van groep 8 samen verzorgen. Dan was er de release party van de nieuwe CD van Madonna. Ook Mariah Carey had een nieuwe CD, maar helaas moest ik die release party laten schieten. Verder zagen we concerten van Diana Ross (Symphonica in Rosso), Liesbeth List (in Carré) en gingen we weekendjes naar Brussel voor Mylène Farmer en Tina Arena. Brussel heeft gelijk ons hart gestolen. Wat een gezellige stad! Dean is ook nog naar Carré geweest om afscheid te nemen van Ramses Shaffy.

We hebben ook veel met familie ondernomen. Mijn moeder heeft regelmatig bij ons geslapen, sinds mijn vader er niet meer is. Erg leuk was de neven/nichtenreünie dit jaar in Friesland bij mijn nicht Saskia. Mijn broer Paul, die met zijn vrouw en kinderen naar Rwanda is verhuisd, was er ook bij. Erg leuk was ook het weekje Duitsland (Mittenwald) in april/mei. Daar gingen we met mijn moeder heen. Mijn zus(je) Ruby Ann was er ook met man en kinderen.

Behalve een weekje Duitsland en twee weekendjes Brussel, zijn we ook nog apart op vakantie geweest. Ik ging met mijn vriendin Marlies en kinderen een weekend naar Movie Park Germany. En Dean ging een week naar Lesbos. Heerlijk bruin kwam hij terug uit Griekenland.

In november waren we 12½ jaar getrouwd. Van mijn moeder kregen we een etentje cadeau en zo zijn we met 12 mensen uit eten geweest. Ook de kinderen van mijn zus waren erbij. Een zeer geslaagde dag!

Erg blij zijn we met onze nieuwe keuken. Handig voor kerst in ieder geval! Op Kerstavond komt de familie bij ons. De kalkoen is besteld, dus Dean kan zich weer gaan uitleven. De kerstboom moet nog wel worden gezet. Die was helemaal ondergesneeuwd en ligt nu even in de garage. Hopelijk is morgen de laatste sneeuw eraf en kunnen we hem in huis halen.

Voor alle bezoekers van mijn web-log: Fijne feestdagen en alle goeds voor 2010!

Weekendje Brussel

Zaterdag in de trein gesprongen richting Brussel. Daar hadden we een hotel midden in de stad. In september verbleven we daar ook i.v.m. het Mylène Farmer concert. Dat was ons zo bevallen, dat we er nu weer besloten te verblijven. Het Scandic Hotel is dan ook echt iets wat mij aanspreekt: met hart voor de natuur. Zo krijgen de planten daar tweedehands water en worden handdoeken niet automatisch vervangen. Ook staan daar geen kleine flesjes zeep en shampoo meer, maar vullen ze grote flacons bij, waardoor minder verspild wordt.

Comfort blijft echter voorop staan. Alleen het ontbijt is al een klein feestje. Zo kan je kiezen uit verschillende soorten yoghurt, vers fruit, verschillende soorten kaas, maar ook voor gebakken ei en/of spek. Ik heb gesmuld!

Brussel zelf is natuurlijk ook geweldig! Ik was eerst even bang, dat het niet zo gezellig zou zijn als in september, omdat het mooie weer was vervangen door ijzige kou. Mijn vrees was ongegrond. Overal heerste kerstsfeer met een complete lichtshow op de Grote Markt en overal terrasverwarming en kerstkraampjes.

Maar Tina Arena was voor ons de belangrijkste reden om te gaan. Deze Australische zangeres is mateloos populair in Frankrijk. Haar Franstalige Belgische fans trakteerde ze in Brussel op een concert. Het vond plaats in het intieme Cirque Royal. We zaten op de tweede rij en konden het dus uitstekend zien. Op het eind ben ik naar voren gelopen en overhandigde Tina een doosje Belgische chocolade. Hoewel ze ook de nodige bloemen kreeg, bedankte ze speciaal voor de bonbons. Hierop zei ik, dat ik speciaal uit Nederland was gekomen om haar te zien, wat haar de reactie ontlokte of ik ook klompen had meegenomen. Echt bijzonder dat zo'n grote ster de moeite neemt om tijdens een concert even aandacht aan je te besteden. Mijn avond kon niet meer stuk!

Ook een mede-fan ontmoet, die vlakbij woont: Nijmegen. Grappig dat je elkaar dan voor het eerst in Brussel ontmoet!

Om kort te gaan: het was een super weekend! Heerlijk gegeten (ijs met brownies, Indiaas, vlaamse friet), van alles gezien (o.a. het Koninklijk paleis), prachtige muziek (Tina Arena) en in een heerlijk hotel verbleven. Brussel is nog steeds een bruisende stad!

Surprise Surprise

Vandaag is iedereen in de ban van Sinterklaas. Mijn kleine neefje belde al op om te vragen waar ik bleef! Grappig hoe kinderen helemaal in de ban kunnen zijn van de goedheilig man.

Ik groeide op met cadeautjes bij zowel Sinterklaas als bij Kerstmis. Nadat mijn zusje niet meer geloofde, stapten we helemaal over op Kerst. Pas toen ik met kinderen ging werken, kwam het Sinterklaasfeest weer tot leven bij mij. Sinds vorig jaar leeft het weer wat minder, omdat groep 8 minder in de ban is, dan groep 4 of de kleuters.

Dat betekent dus weer surprises maken. Nu ben ik wel heel creatief, als het komt op het schrijven van gedichten, songteksten of verhalen, maar helaas heb ik twee linkerhanden. Ik moest iets maken voor een jongen, die van zingen houdt. Dus maakte ik een grote microfoon van een koker (die ik zwart maakte) en aluminiumfolie. In de koker stopte ik het cadeautje, dat net van het budget gekocht kon worden. Van het aluminiumfolie wilde ik de kop van de microfoon maken. Omdat het budget al op was en ik niet met een duurder cadeau wilde aankomen dan de kinderen, pakte ik een geopende zak pepernoten en maakte daar een bol van en deed hier de aluminiumfolie omheen. Eigenlijk niet zo moeilijk, maar toch gaf Dean nog een helpende hand.

De kinderen bleken veel handiger. Prachtige surprises kwamen tevoorschijn. Van een glitterbal, tot gigantische vuurpijlen en een vliegtuig. En dat je voor vier euro toch nog best wel leuke dingen kan kopen, bleek toen de cadeautjes werden uitgepakt. Zelf kreeg ik ons huis als surprise met daarin een kip en een berg stro. Daarin lagen een vogelhuisje, pinda's en een chocolade letter.

De gedichten vond ik minder geslaagd. Zelf vond ik dat het leukste om te doen: het schrijven van het gedicht. Maar veel kinderen hadden dankbaar gebruik gemaakt van het internet. Veel gedichten leken daardoor op elkaar. De tijd van korte gedichten is voorbij, maar het persoonlijke is er door internet vanaf.

Sinterklaas kwam ook nog even in mijn dansles kijken. Natuurlijk heeft de groep die op dat moment bij me was een dansje voor Sint en Pieten gedaan: "Sinterklaas wil dansen" van Kinderen voor Kinderen is dit jaar de decemberhit van het jaar bij ons op school. Van je pie-pa-pepernoot, mi-ma-marsepein... Je krijgt het niet meer uit je hoofd.

Ramses Shaffy

Vanochtend is Ramses Shaffy overleden. Een bijzonder man met een intense uitstraling.

Dean is een groot fan en zodoende heb ik kennis gemaakt met het oeuvre van Ramses. Mijn favoriete nummer is "Laat Me". Prachtige tekst en zoooo mooi gezongen!

Ook is Dean een groot fan van Liesbeth List. We zijn al vele malen naar optredens van haar geweest. Een paar weken geleden zagen we haar nog in Carré, waar ze haar nieuwste CD presenteerde. Enkele jaren geleden trad ze nog samen met Ramses op. Ook dat was in Amsterdam. En hoewel hij ook toen al erg breekbaar was, ging er een zindering door de zaal toen hij aan het zingen was. Wat een charisma had hij!

Mooi al die aandacht voor Ramses vandaag. Al blijft het jammer, dat veel artiesten pas echt gewaardeerd worden na hun dood. Daarom zeg ik: Laten we Liesbeth List nu al koesteren, want ook zij is een zeer benadigd zangeres, die we niet mogen vergeten.

12,5 jaar getrouwd

De tijd vliegt voorbij. Op 23 mei 1997 trouwden Dean en ik in het stadhuis in Gennep. We hadden toen 36 mensen uitgenodigd, waarvan zeven stellen (veertien van de zesendertig dus!) niet meer bij elkaar zijn. 12,5 jaar is als je het zo bekijkt best bijzonder!

Eigenlijk wilden we het stilletjes voorbij laten gaan, maar mijn moeder wilde toch graag iets doen. Zodoende zijn we met een klein groepje mensen gaan wokken. Het was ontzettend gezellig en ik ben blij, dat we er toch even bij stil hebben gestaan.

Er is veel gebeurd in de laatste 12,5 jaar. We zijn twee keer verhuisd. Mijn broer en zus zijn allebei getrouwd en hebben kinderen gekregen. Mijn vader is overleden. We hebben allebei een andere baan. Ik ben benieuwd, wat de volgende 12,5 jaar gaat brengen.

Kleintje Leste Mert

Op de eerste donderdag van november is in Druten elk jaar de Leste Mert. Vroeger was dit de laatste markt waar de boeren hun vee konden verkopen. Inmiddels is dit een hele happening. Niet alleen dieren (met name pony's en koeien) zijn er te zien en te koop, maar ook is er een braderie, kermis en veel muziek. Heel Druten is dan ook vrij om mee te kunnen feesten.

Op de woensdag houden we op school Kleintje Leste Mert. De kinderen van de bovenbouw maken dan kraampjes, waar ze tweedehands spullen (met name speelgoed) verkopen. Ongelooflijk wat kinderen tegenwoordig voor een habbekrats wegdoen: splinternieuwe boeken, cd's van K3, complete bordspelen, zorgvuldig bij elkaar gespaarde verzamelingen van de rages van het afgelopen jaar...

Het leukste vind ik om te zien, hoe creatief de kinderen aan de slag gaan. Complete spandoeken worden er gemaakt om het eigen kraampje vooral zo goed mogelijk uit de verf te laten komen. Niet alleen tweedehands spullen worden verkocht, ook zijn er eigen gemaakte lekkernijen, kleurige drankjes, spelletjes zoals touwtje trekken en koekhappen, kraampjes waar je kan gamen of zingen (karaoke), tenten waar je toekomst voorspeld wordt, complete schoonheidssalons, er is live muziek (er loopt een accordeonist rond) en er zijn live optredens. Kortom: voor ieder wat wils.

De kinderen krijgen nepgeld waar ze de spullen mee kunnen kopen, waardoor het meer een ruilmarkt is. Ouders kunnen muntjes kopen (bij Dean) en ook bepakt en bezakt weer huiswaarts keren. Wat zeker ook gebeurt!

Natuurlijk zijn veel kinderen, meesters en juffen verkleed als boer en boerin. En dieren? Die zijn er sinds een paar jaar ook. Ja, je raadt het al: zonder dieren vond ik het niet compleet. En zo is er voortaan ook een tent met kippen, cavia's en konijnen. Zeker voor de kinderen één van de leukste dagen van het jaar!

Impulsief

Soms is het zo heerlijk om impulsief te zijn. En dat waren Marlies en ik dit weekend, waardoor het een klein feestje werd!

Donderdag was ik met haar aan het chatten op msn en ze vertelde dat ze nu ook een Wii had. Dus stelde ik out-of-the-blue voor om langs te komen.

En zo zat ik zaterdag in de bus en trein (drie uur reizen...) richting Zeeland. Haar moeder haalde me op, want Marlies moest zelf eerst nog een klusje klaren. Na een lekkere lunch met Zeeuwse bolussen, kwam Marlies. Hebben we eerst msn op haar moeders laptop gedownload. Marlies verbaasd, want zij kreeg haar moeder met geen mogelijkheid aan de msn en ik met één keer voorstellen wel. Tsja, dat is natuurlijk mijn positieve charme!

Eenmaal bij Marlies thuis hadden we honger en bedachten we wat we zouden kunnen gaan eten. En toen was Marlies degene, die impulsief voorstelde om in Antwerpen te gaan eten. Dus sprongen we in de auto en reden naar België. We besloten daar gelijk naar de film te gaan. We parkeerden bij het Metropolis, maar gingen eerst even het Declathon binnen.

Marlies als gymdocente raakte er niet uitgekeken, maar om half 8 ging de winkel dicht. Zelf was ik er nog nooit geweest. Wat een gigantische winkel! Ik heb nog nooit zoveel sportartikelen bij elkaar gezien. Ongelooflijk!

Daarna een restaurantje binnen gegaan. Allebei een heerlijk pita broodje met kalkoen en feta kaas gegeten. Friet en sla erbij en eigenlijk hadden we nog wel zin in een toetje, maar de film zou beginnen. Dus het toetje moesten we overslaan.

Snel het Metropolis ingedoken (waar maar liefst 24 filmzalen zijn!) en na lang treuzelen uiteindelijk besloten om naar The Box te gaan met Cameron Diaz in de hoofdrol. Een thriller, die niet goed voor Marlies haar hart bleek te zijn. Ze sprong een paar keer bijna bij mij op schoot!

Na afloop doken we het Salsa Café ernaast binnen. Er werd prachtig gedanst en zelf waagden we ons ook even aan wat Salsa basispasjes.

Uiteindelijk lagen we om half 3 in bed... Tegen twaalf uur werden we wakker en nog geen vijf minuten later stond vriendin Nada voor de deur. Snel aangekleed en opgefrist. Vervolgens Mario Kart in de Wii gestopt en tegen elkaar geracet. (Op de foto's zie je hoe Nada en ik om het hardst racen naar de eindstreep.)

Vervolgens met zijn drietjes naar de boerderij van haar Marlies haar ouders. Hebben toen een lange paardrijrit gemaakt en daarna met de trein terug naar huis.

Eigenlijk was het weekend dus een feestje! Misschien toch maar vaker lekker impulsief zijn!